در میان هول و هراس و وحشت حاکم بر عرصهٔ محشر، آنها که ایمان راسخ به خدا داشتند و در زندگی خویش، به غیر «او» امید و تکیه نکردند؛ در آرامشی بسیار و برکنار از صعوبتهای مردافکن و کمرشکن قیامت، این روز حساب را پشت سر میگذارند و به سوی بهشت جاودان ره میسپارند.
امروز هم در این وانفسای جنگ شدید رسانهای و فضاسازیهای ترکیبی دشمنان، هر کس که به دنیای فانی و ظواهر فریبندهٔ آن وابسته و دلبستهتر باشد و بذر یاد پروردگار عالم را در خاک جانش پراکنده نسازد؛ از آثار اضطراب -این بیماری بزرگ دوران پرالتهاب تجدّد- بیبهره نخواهد ماند!
روزهای پیاپی در معرض جملهای پرتکرار هستیم که کسانی مضطربانه میپرسند: چه خواهد شد؟!…
…و جواب این سؤال چیزی جز ارجاع دادن به «ارادهٔ الهی» نیست… همان میشود که آفریدگار جهان تقدیر فرموده است.
اگر در آینهٔ افکار، چنین انگارهٔ آلوده به تردیدی انعکاس یابد که طغیانگری قدرتها حدّ یقفی ندارد!… خطایی بزرگ در فهم مفهوم «توحید» واقع شده است… زیرا قدرتمندان خدانشناس، در نهایت ضعف و ذلت و زبونی و حقارت اند و اینان -بندگان پرادّعای در بند شیاطین- را هیچگاه یارای عرض اندام و خودنمایی در برابر ذرّهای از اقتدار غیرقابل وصف حضرت ربوبی نیست.
باید به زورگویان و سلطهگران دنیای استکبار نهیب زد و گفت: نه قدرت شما از فراعنه بیشتر است و نه ثروتتان از قارونها، اما ویرانههای بجای مانده از قصرهای آنان اگر زبان داشتند تا سخن بگویند، به ما از داستان پرعبرت اضمحلال و نابودی این قبیلهٔ گمراه و ظالم و خودشیفته حرف میزدند و حقیقتی را که زورمندان زیادهخواه میخواهند از دیدگان مسحور فرزندان آدم پنهان سازند را آشکار مینمودند.
این آیات شریف سورهٔ آل عمران را یکبار دیگر مرور کنیم تا معنای آزمونهای بندگی آخرالزمان را بهتر ادراک نماییم:
وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿۱۳۹﴾
و اگر مؤمنید سستى مکنید و غمگین مشوید که شما برترید (۱۳۹)
إِنْ یَمْسَسْکُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَتِلْکَ الْأَیَّامُ نُدَاوِلُهَا بَیْنَ النَّاسِ وَلِیَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَیَتَّخِذَ مِنْکُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا یُحِبُّ الظَّالِمِینَ ﴿۱۴۰﴾
اگر به شما آسیبى رسیده آن قوم را نیز آسیبى نظیر آن رسید و ما این روزها[ى شکست و پیروزى] را میان مردم به نوبت مى گردانیم [تا آنان پند گیرند] و خداوند کسانى را که [واقعا] ایمان آورده اند معلوم بدارد و از میان شما گواهانى بگیرد و خداوند ستمکاران را دوست نمى دارد (۱۴۰)
وَلِیُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَیَمْحَقَ الْکَافِرِینَ ﴿۱۴۱﴾
و تا خدا کسانى را که ایمان آورده اند خالص گرداند و کافران را [به تدریج] نابود سازد (۱۴۱)
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّهَ وَلَمَّا یَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِینَ جَاهَدُوا مِنْکُمْ وَیَعْلَمَ الصَّابِرِینَ ﴿۱۴۲﴾
آیا پنداشتید که داخل بهشت مى شوید بىآنکه خداوند جهادگران و شکیبایان شما را معلوم بدارد (۱۴۲)
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
