بعد از بازی سپاهان و استقلال، سید حسین حسینی و ریکاردو ساپینتو در مورد اتفاقات ابتدای فصل پیرامون جدایی کاپیتان استقلال از این باشگاه صحبت کردند. صحبتهایی که ۱۸۰ درجه با یکدیگر تفاوت داشت و نمیتوان گفت یک سوء تفاهم این وسط وجود دارد، آنها هر کدام روایتی از ماجرا داشتند که زمین تا آسمان با دیگری فرق داشت.
ساپینتو در پایان این مسابقه به خبرنگاران گفت: «من سید حسین را مثل پسرم دوست داشتم. تنها کسی که میخواست او بماند من بودم. یک ماه و نیم قبل به من پیام داد که میخواهد برگردد، اما امروز حتی به من سلام هم نکرد و از او بابت این اتفاق دلخور هستم.»
اما ببینید که حسینی در پاسخ به این اظهارات چه گفت: «ساپینتو در ابتدای فصل به من پیغام داد که با فدراسیون صحبت کنم تا محرومیت او را کاهش دهند. من نخواستم به نکونام خیانت کنم و او مرا از خانهام بیرون کرد. فعلاً خوش باش آقای مربی!»
واقعا کجای دنیا یک فدراسیون فوتبال را سراغ دارید که یک بازیکن ملی پوش بتواند محرومیت یک مربی خارجی را با صحبت کردن (!) کاهش دهد؟ اصلاً چنین چیزی ممکن است که مربی از بازیکنی بخواهد برایش چنین کند؟
اصلا چرا در این فوتبال همه به هم پیغام می دهند؟ کی فوتبال بازی می کنند؟
نکته بعدی در تمام سالهای اخیر رفتن سید حسین حسینی از باشگاه استقلال سوژه هر فصل نقل و انتقالات بوده که در این فصل بالاخره اتفاق افتاد. این ماجرا چه ربطی به ساپینتو داشت؟ آیا در سالهای قبل هم ساپینتو بود که میخواست او از استقلال برود؟
و از همه مهمتر؛ چرا پای نکونام وسط آمد؟ مگر از شما چه خواسته بودند جناب حسینی که خیانت به نکونام محسوب میشد؟ نکونام که فصل قبل از استقلال رفت و بعد از او سهراب بختیاری زاده، موسیمانه، دوباره سهراب، بوژوویچ، نوازی و مجتبی جباری سرمربی شدند. بعد همه آنها صحبت بازگشت ساپینتو شد، چه ربطی به نکونام داشت؟
اینجا را بخوانید: ویدیو| ساپینتو: من تنها حامی حسینی بودم و از رفتارش ناامید شدم
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
