در حساسترین مصاف هفته نوزدهم لیگ برتر ایران، تراکتور برابر سپاهان در تبریز موفق شد به یک برد ارزشمند دست یابد. تیتیها با این پیروزی مهم، به صدر جدول لیگ برتر رسیدند و همزمان با کسب سه امتیاز، کیفیت فنی بالای خود را نیز به نمایش گذاشتند.
برتری تاکتیکی تراکتور مقابل بازی مالکانه سپاهان
شیوه بازی سپاهان در این دیدار، باب میل دراگان اسکوچیچ بود. سپاهان با تکیه بر مالکیت توپ و حملات برنامهریزیشده سعی داشت جریان مسابقه را کنترل کند، اما پاسخ این سبک بازی، ضدحملات سریع و مرگبار تراکتور بود؛ جایی که شاگردان محرم نویدکیا خوششانس بودند که بیش از یک بار دروازهشان باز نشد.
ضدحملات خطرناک تیتیها و ناکامی در افزایش اختلاف
تراکتور بارها با ضدحملات سریع در پی گشودن دروازه حسین حسینی برآمد. یک بار تیرک دروازه مانع گلزنی شد و در چند موقعیت دیگر نیز بیدقتی محض یا تکروی مهاجمان تیم تبریزی باعث شد گلهای بیشتری به ثمر نرسد.
امیدواری سپاهان با بازگشت مهرههای مصدوم
در طرف مقابل، سپاهان اگرچه روزگار خوشی را سپری نمیکند، اما با بازگشت محمدمهدی محبی از امارات و همچنین بازگشت نصفهونیمه مهدی لیموچی از بند مصدومیت، امیدوار است بتواند از این پیچ تند در آغاز نیمفصل دوم عبور کند و مانند روزهای پایانی نیمفصل نخست، بار دیگر به مسیر پیروزیهای پیاپی و کورس صدرنشینی بازگردد.
افت سپاهان و از دست رفتن صدر جدول
در حدود یک ماه اخیر میتوان گفت سپاهان بدترین نتایج خود را رقم زده است. این تیم قصد داشت جایگاه نخست جدول را تثبیت کند، اما فاصله امتیازی کاهش یافت و در نهایت صدر جدول را از دست داد. تیمهایی که بر محوریت یک بازیکن بنا میشوند، زمانی که آن بازیکن دچار ناامیدی، ناآمادگی یا مصدومیت شود، بهطور طبیعی با افت عملکرد مواجه خواهند شد.
بحران گلزنی؛ معضل اصلی سپاهان
یکی از مهمترین مشکلات سپاهان در این مقطع، فقر گلزنی و نداشتن یک مهاجم تمامکننده و گلزن است؛ موضوعی که بارها در مسابقات اخیر این تیم به چشم آمده و مقابل تراکتور نیز تأثیر مستقیم خود را نشان داد.
تفاوت ساختاری تراکتور با سپاهان
این شرایط دقیقاً برخلاف ساختار تیم تراکتور است. محوریت بازی تراکتور بر اساس یک بازیکن خاص نیست، بلکه ترکیب هماهنگ چهار مهره هجومی در خط حمله، موتور حرکتی تیم را به سمت جلو هدایت میکند.
نقش جابهجاییهای هجومی در برتری تراکتور
فضاسازیهایی که بازیکنان تراکتور برای یکدیگر ایجاد میکنند، منجر به خلق موقعیتهای متعدد میشود؛ جایی که به طور مثال حسین زاده به کنارهها متمایل میشود، هاشم نژاد به عمق میزند و ترابی به مرکز زمین میآید. این جابهجاییهای مداوم و هماهنگ، نظم دفاعی حریف را بهطور کامل بر هم میریزد.
تکرار سیکل معیوب سپاهان
سپاهان بار دیگر گرفتار همان سیکل معیوب همیشگی شد؛ عقب افتادن در نتیجه، افزایش فشار روی حریف، نداشتن مهاجم گلزن و ناتوانی در رسیدن به گل. دوبار لرزاندن تیرک دروازه حریف نیز نشان از همین مدعا دارد، اینکه شاگردان محرم در گلزنی ضعف دارند. این شرایط در نهایت باعث افزایش استرس و فشار روانی شد که نتیجه آن، خطاهای پرشمار و اخراج بازیکن سپاهان بود؛ اتفاقی که بازگشت به بازی را برای این تیم دشوارتر کرد.
منبع:+
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
