علی نصیری با تأکید بر اینکه رویکرد اصلی این سازمان «پیشگیری بهجای درمان» و «ایمنسازی بهجای واکنش صرف» است، اظهار کرد: از ابتدای تصدی مدیریت بحران شهر تهران، تمرکز ما بر ایمنسازی زیرساختها و شناسایی مناطق و ساختمانهای پرخطر قرار گرفت. در کنار این رویکرد، طرحهای متعددی تدوین و اجرا شد و امروز به مرحلهای رسیدهایم که برای مدیریت خطرات، برنامه و ابزار مشخص در اختیار داریم.
وی با اشاره به دستهبندی ساختمانهای شهر تهران توضیح داد: ساختمانها به دو گروه کلی «ساختمانهای مهم» و «ساختمانهای بلندمرتبه» تقسیم میشوند. با توجه به محدودیت منابع، قانونگذار اولویتبندی روشنی را مشخص کرده است. ساختمانهای مهم شامل مراکز امدادی، مراکز حساس و حاکمیتی، ساختمانهای نگهدارنده اسناد و سرمایههای ملی مانند موزهها و کتابخانههای ملی و همچنین ساختمانهایی است که بیش از ۳۰۰ نفر بهطور همزمان در آنها حضور دارند.
رئیس سازمان مدیریت بحران تهران درباره تعریف ساختمانهای بلندمرتبه گفت: در گذشته اختلاف نظرهایی درباره تعریف این نوع ساختمانها وجود داشت، اما برای جلوگیری از ابهام، معیار آتشنشانی را ملاک قرار دادیم؛ بر این اساس، ساختمانهایی با بیش از ۶ طبقه و زیربنای بالای ۵ هزار مترمربع در گروه ساختمانهای بلندمرتبه قرار میگیرند.
نصیری ادامه داد: تمامی ساختمانهای مهم و بلندمرتبه تهران در فهرست بررسی سازمان قرار گرفتند که تعداد آنها در ابتدا بیش از ۱۶ هزار ساختمان بود. بازدیدهای میدانی از سال ۱۴۰۱ آغاز شد و در این مسیر، تفاهمنامهای با ۹ دستگاه مرتبط از جمله سازمان آتشنشانی، نظام مهندسی ساختمان، وزارت کار و سایر نهادهای مسئول، با حضور وزیر کشور وقت و شهردار تهران به امضا رسید. تأمین مالی این طرح نیز بر عهده شهرداری تهران بود.
وی با بیان اینکه تاکنون بیش از ۱۱ هزار ساختمان مورد بازدید قرار گرفتهاند، تصریح کرد: اطلاعات مربوط به وضعیت ایمنی این ساختمانها بهصورت محرمانه در اختیار مقامات ذیصلاح قرار میگیرد و هدفگذاری ما این است که فرآیند بازدید از تمامی ساختمانها تا پایان سال جاری به اتمام برسد.
رئیس سازمان مدیریت بحران تهران درباره نتایج ارزیابیها گفت: ساختمانها بر اساس میزان ایمنی در چهار گروه A تا D دستهبندی شدهاند؛ گروه A ایمن، گروه B دارای ناایمنی محدود، گروه C نیازمند مقاومسازی و گروه D نیازمند اقدام فوری برای ایمنسازی است. تمرکز اصلی ما بر ساختمانهای گروه D است، چرا که بیشترین سطح خطر را دارند و باید پیش از بهرهبرداری یا ادامه فعالیت، الزامات ایمنی و استانداردهای آتشنشانی در آنها اجرا شود.
نصیری با تأکید بر اولویت بازدید و ایمنسازی مراکز حساس افزود: بیمارستانها، مدارس و ورزشگاهها در صدر برنامههای نظارتی قرار دارند و در مواردی که همکاری لازم برای بازدید انجام نشده، از ظرفیتهای قانونی و از طریق دادستانی اقدام شده است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: پس از انجام ارزیابیها، مکاتبات لازم با شهرداریهای مناطق و نواحی و همچنین مالکان ساختمانها انجام میشود تا فرآیند مقاومسازی و ایمنسازی در سریعترین زمان ممکن آغاز شود. این موضوع شامل ساختمانهای خصوصی، دولتی و حاکمیتی است و تأکید ویژه ما بر آغاز فوری اقدامات در ساختمانهای پرخطر گروه D است.
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
