به گزارش رونویس،ورزشگاه آزادی که سالها میزبان مهمترین مسابقات داخلی و ملی بوده، این روزها نه صدای تشویقی به خود میبیند و نه هیجانی در سکوهایش جریان دارد. پروژه بازسازی طولانیمدت، این مجموعه را به فضایی نیمهتعطیل تبدیل کرده؛ جایی که مسابقهای برگزار نمیشود و خاطره جای واقعیت را گرفته است.
منتقدان معتقدند ادامه این وضعیت، عملاً کارکرد ورزشی آزادی را از بین برده و آن را به سازهای تبدیل کرده که بیشتر به یک بنای تاریخی شباهت دارد تا ورزشگاهی فعال. در چنین شرایطی، برخی حتی پیشنهاد دادهاند اگر قرار نیست این مجموعه در آینده نزدیک به چرخه میزبانی بازگردد، بهتر است با تغییر کاربری به موزه ورزش یا فوتبال ایران تبدیل شود؛ مکانی برای روایت افتخارات گذشته، نه میزبانی رقابتهای امروز.
آزادی سالها نماد شور جمعی و خاطرهسازی برای نسلهای مختلف بوده است، اما اکنون پرسش اصلی اینجاست:
آیا این ورزشگاه دوباره به صحنه رقابت بازمیگردد یا باید آن را صرفاً بهعنوان بخشی از تاریخ ورزش ایران پذیرفت؟
منبع:+
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
