به گزارش رونویس، استقلال و پرسپولیس: گمانهزنیها درباره بازگشت مدیران پیشین به دو باشگاه بزرگ پایتخت، بار دیگر مسئله کارآمدی مدیریتی در فوتبال ایران را به صدر بحثها آورده است. استقلال و پرسپولیس که طی سالهای اخیر با چالشهای مالی و فنی متعددی روبهرو بودهاند، اکنون در آستانه تصمیمی قرار دارند که میتواند مسیر آینده آنها را تعیین کند.
بازگشت به گذشته یا تلاش برای ثبات؟
در روزهایی که نام برخی مدیران پیشین برای حضور دوباره در رأس دو باشگاه پرهوادار پایتخت مطرح شده، پرسش اصلی این است که آیا این انتخابها به معنای بازگشت به تجربههای گذشته است یا تلاشی برای ایجاد ثبات مدیریتی؟
باشگاههای استقلال و پرسپولیس طی سالهای اخیر تغییرات متعددی در سطح مدیریت تجربه کردهاند؛ تغییراتی که بعضاً با نتایج متفاوتی همراه بوده است. اکنون مطرح شدن دوباره نام علی نظریجویباری و رضا درویش توجه افکار عمومی و رسانهها را جلب کرده است.
کارنامه مدیریتی؛ معیار تصمیمگیری یا مصلحتاندیشی؟
یکی از چالشهای همیشگی فوتبال ایران، نسبت میان کارنامه عملکرد و انتصابهای مدیریتی است. استقلال و پرسپولیس طی سالهای اخیر با هزینههای قابل توجه در حوزه جذب بازیکن و کادر فنی مواجه بودهاند؛ اما نتایج ورزشی و ثبات مالی همیشه همسو با این هزینهها نبوده است.
در چنین شرایطی، بازگشت مدیران سابق میتواند دو تفسیر متفاوت داشته باشد:
یا تصمیمگیرندگان به تجربههای قبلی به عنوان پشتوانه نگاه میکنند،
یا اولویتهایی فراتر از ارزیابی عملکرد گذشته در میان است.
آنچه مسلم است، هواداران این دو باشگاه نسبت به آینده تیمهایشان حساساند و عملکرد هر مدیر جدید (یا بازگشتی) زیر ذرهبین افکار عمومی قرار خواهد گرفت.
چرخه تکرار در فوتبال ایران
فوتبال ایران طی دهههای گذشته بارها شاهد جابهجایی چهرههای تکراری در سطوح مدیریتی بوده است. این چرخه بعضاً باعث شکلگیری این تصور شده که تغییرات ساختاری کمتر از آنچه انتظار میرود رخ میدهد.
در صورتی که مدیران پیشین دوباره مسئولیت بگیرند، مهمترین مطالبه هواداران احتمالاً شفافیت مالی، ثبات در انتخاب کادر فنی و برنامهریزی بلندمدت خواهد بود. بدون چنین شاخصهایی، هر تغییر مدیریتی ممکن است صرفاً به یک جابهجایی اسمی محدود شود.
نقش مالکان و ساختار تصمیمگیری
ساختار مالکیتی دو باشگاه بزرگ پایتخت طی سالهای اخیر تغییراتی را تجربه کرده و مدلهای جدیدی از اداره باشگاه مطرح شده است. با این حال، همچنان این پرسش مطرح است که چه شاخصهایی برای انتخاب مدیران در نظر گرفته میشود و سهم ارزیابی عملکرد گذشته تا چه اندازه در تصمیمگیریها مؤثر است.
در نهایت، موفقیت یا ناکامی هر مدیر نه در زمان انتصاب، بلکه در نتایج میانمدت و بلندمدت مشخص خواهد شد.
بازگشت احتمالی مدیران پیشین به استقلال و پرسپولیس، بیش از آنکه یک خبر ساده باشد، نشانهای از چالش عمیقتری در ساختار مدیریتی فوتبال ایران است. هواداران انتظار دارند هر تصمیم تازه، به بهبود عملکرد مالی و فنی منجر شود.
پاسخ نهایی به این پرسش که آیا این بازگشتها به ثبات میانجامد یا تکرار تجربههای پیشین خواهد بود، تنها در گذر زمان روشن میشود.
منبع:+
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
