رونویس – یکتا فراهانی: تصور کنید یکتکه کریستال کاملاً شفاف در دست دارید که با لمس دست شما، تمام اطلاعات جهان را روی هوا پخش میکند. این یک رویا نیست؛ این واقعیت تکنولوژی در سال جاری است.
متریالهای نانو
سالها بود طراحی گوشیهای هوشمند به یک تکرار خستهکننده رسیده بود؛ صفحاتی تخت که تنها تفاوتشان در تعداد دوربینها بود. اما حالا در اوایل سال ۲۰۲۶، یک جهش علمی بزرگ رخداده است. استفاده از متریالهای نانو و مدارهای فوتونیک به مهندسان اجازه داده تا گوشیهایی بسازند که وقتی خاموش هستند، عملاً دیده نمیشوند. این گوشیهای شفاف نهتنها از نظر زیباییشناسی یک شاهکار محسوب میشوند، بلکه در باطن خود تکنولوژیهایی دارند که شارژرهای سیمی و دکمههای فیزیکی را به تاریخ میسپارند.
بیشتر بخوانید :
ظهور فوتونیک سیلیکون
در قلب این گوشیهای جدید، بهجای استفاده از سیمکشیهای مسی و مدارهای الکترونیکی قدیمی، از ذرات نور یا همان فوتونها برای انتقال اطلاعات استفاده شده است. این تغییر بنیادین باعث شده تا قطعات داخلی دستگاه تا حد میکروسکوپی کوچک شوند و در لبههای بسیار باریک گوشی (فریم) قرار بگیرند. بدنه اصلی دستگاه از یک نوع کریستال تقویتشده نانو ساخته شده که نرخ عبور نور از آن ۹۹.۸ درصد است. این یعنی وقتی نمایشگر خاموش است، شما میتوانید پشتگوشی را بهوضوح ببینید، گویی یک قطعه شیشه تزیینی در دست دارید.
خداحافظی با لک و اثر انگشت؛ تکنولوژی دفع چربی
یکی از بزرگترین شکایات کاربران در دهههای گذشته، کثیفشدن صفحه گوشی بود. در مدلهای لوکس ۲۰۲۶، از یک پوشش “اولئوفوبیک” دائمی استفاده شده که با ساختار اتمی خود، مولکولهای چربی و آب را دفع میکند. علاوه بر این، به دلیل حذف پنلهای لمسی خازنی قدیمی و جایگزینی آنها با سنسورهای تشخیص حرکت در محیط (Spatial Sensors)، شما دیگر نیازی به لمس مستقیم صفحه ندارید. تنها با حرکتدادن انگشت در فاصله چندمیلیمتری، گوشی دستورات شما را اجرا میکند.
بدنهای مانند پنلهای خورشیدی
شاید بپرسید این گوشی شفاف چگونه شارژ میشود؟ پاسخ در بدنه آن نهفته است. لایهای از سلولهای خورشیدی شفاف روی سطح کریستال کشیده شده که نهتنها نور خورشید، بلکه فرکانسهای نور مصنوعی لامپهای خانه را هم به انرژی الکتریسیته تبدیل میکند. این فناوری باعث شده تا باتریهای حجیم حذف شوند و جای خود را به خازنهای نانو بدهند که هم وزن کمتری دارند و هم در عرض چند ثانیه شارژ میشوند.
دوربینهای مخفی در بافت کریستال
معمای اصلی این گوشیها، دوربین آنهاست. چطور ممکن است دوربینی در یک بدنه کاملاً شفاف وجود داشته باشد اما دیده نشود؟ مهندسان از لنزهای “متاسطح” (Metalens) استفاده کردهاند. این لنزها برخلاف لنزهای قدیمی، تخت و شفاف هستند و تنها زمانی که جریان الکتریسیته از آنها عبور میکند، شروع به متمرکزکردن نور و ثبت تصویر میکنند. در حالت عادی، این لنزها دقیقاً مانند بقیه بدنه گوشی، شفاف و غیر قابل رویت هستند.
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
