رونویس – محمد سرابی: یک نمونه قابل از این حوزهها «کودکان بیسرپرست» هستند. یتیمخانههای شلوغ دیگر در ایران دیده نمیشود. بخش بزرگی از کودکان بیسرپرست به خانوادهها و اقوام خود سپرده شده یا به فرزندخواندگی گرفته شدهاند و تعداد خانوادههای متقاضی فرزندخواندگی از تعداد کودکان بیسرپرست خیلی بیشتر است.
۲۵ هزار فرزندخوانده
سازمان بهزیستی در تابستان سال ۱۳۵۹ از ادغام چندین نهاد، موسسه و انجمن خیریه تاسیس شد. این سازمان تاکنون متولی رسیدگی به مددجویان حوزههای گوناگون بوده است. سید جواد حسینی، رئیس سازمان بهزیستی کشور با اشاره به اینکه این سازمان مولود انقلاب اسلامی است، به همشهری گفت: «در ده سال گذشته و بر اساس پروندههای موجود بیش از ۵۳ هزار کودک بیسرپرست یا بدسرپرست از سوی بهزیستی سامان یافتند. ۱۸ هزار کودک به خانواده زیستی خود یعنی پدر و مادر یا یکی از آنها بازگردانده شدند. ۲۵ هزار به زوجهای دارای صلاحیت به صورت فرزندخواندگی داده شدند. ۱۰ هزار نفر هم در ۷۰۰ مرکز شبهخانواده ما نگهداری میشوند و ۴۵۰ کودک به صورت طرح میزبان به خانوادهها داده شدند.»
او دیگر خدمات بهزیستی را چنین بیان کرد: «یک نظام تربیتی حمایتی اجتماعی و اقتصادی کودکان و نوجوانان طراحی شده است تا در مراکز شبهخانواده طرحهای غربالگری و استعدادیابی و مهارت آموزی انجام شود. این طرح برای کمتر از ۳ ساله و ۳ تا ۶ ساله آماده شده برای ۶ تا ۱۲ سال و ۱۲ تا ۱۸ سال در حال آماده سازی است.»
رئیس سازمان بهزیستی کشور درباره اقدامات این سازمان برای حمایت از فرزندان بهزیستی پس از ۱۸ سالگی گفت: «۱۸ سالگی اتفاقا لغزندهترین سن است اما از نظر قانونی نمیتوانیم آنها را در مراکز شبهخانواده نگهداریم پس به مراکز بینابینی انتقال پیدا میکنند تا به شغل و ازدواج برسند. این در مورد پسران هم اجرا میشود. مراکز بینابینی ایجاد شده تا این افراد پس از سن قانونی رها نشوند و بتوانند با استقرار در این مراکز مسیر دستیابی به شغل، درآمد و ازدواج را طی کنند و پس از آماده شدن، وارد جامعه شوند.»
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
