در حاشیه رقابتهای المپیک زمستانی ۲۰۲۶، جنجالی عجیب و غیرمنتظره با عنوان «پنیسگیت» توجه رسانهها و نهادهای ورزشی را به خود جلب کرده است. اتهامهایی غیرمعمول علیه برخی پرشکنندگان اسکی مطرح شده که مدعی است آنها با تزریق اسید هیالورونیک به اندام تناسلی، تلاش کردهاند از نظر آیرودینامیکی برتری ناعادلانهای به دست آورند. هرچند این ادعاها هنوز تأیید نشده، اما واکنش آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و سابقه تخلفات مشابه، باعث شده این موضوع به شکلی جدی مورد توجه قرار گیرد.
ماجرا زمانی آغاز شد که برخی گزارشهای رسانهای مدعی شدند تعدادی از پرشکنندگان اسکی برای افزایش سطح تماس لباس و بدن با هوا، به تزریق اسید هیالورونیک در اندام تناسلی خود روی آوردهاند؛ اقدامی که بنا بر این ادعاها با هدف افزایش برآمدگی در لباس مسابقه و در نتیجه، کاهش نیروی درَگ و افزایش بُرد پرش انجام شده است. اسید هیالورونیک، مادهای طبیعی که در محصولات آرایشی به کار میرود، میتواند به طور موقت بین ۱ تا ۲ سانتیمتر به قطر آلت تناسلی بیفزاید؛ اثری که بین ۶ تا ۱۸ ماه دوام دارد.
این اتهام نخستینبار توسط یک روزنامه زرد آلمانی مطرح شد؛ گزارشی که بدون ارائه جزئیات دقیق، منابع مشخص یا شواهد قابل راستیآزمایی منتشر شد، اما بهسرعت در شبکههای اجتماعی و رسانههای بینالمللی بازتاب گستردهای پیدا کرد.
با گسترش این شایعات، نگاهها بهسرعت به سمت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (WADA) معطوف شد. اولیویه نیگلی، مدیرکل این نهاد، در پاسخ به پرسشی مستقیم درباره استفاده از اسید هیالورونیک، اعلام کرد که شخصاً از جزئیات فنی این موضوع اطلاعی ندارد، اما اگر مشخص شود اقدامی در راستای افزایش غیرقانونی عملکرد ورزشی انجام شده، وادا (WADA) آن را بررسی خواهد کرد. او تأکید کرد که کمیته فهرست مواد ممنوعه میتواند در صورت لزوم، این موضوع را در چارچوب قوانین دوپینگ ارزیابی کند.
اندازه اندام تناسلی چه تأثیری بر پرش اسکی دارد؟
پیش از آغاز هر فصل، پرشکنندگان اسکی موظفاند لباس مسابقه خود را دقیقاً بر اساس اندازههای بدنشان تهیه کنند. این اندازهگیریها شامل طول بدن و ارتفاع ناحیه فاق است و با استفاده از اسکنر سهبعدی تأییدشده توسط فدراسیون بینالمللی اسکی و اسنوبورد انجام میشود. فرایند اندازهگیری تحت نظارت پزشک، در حالی که ورزشکار تنها لباس زیر به تن دارد و باید وضعیت بدنی مشخصی را رعایت کند، صورت میگیرد. دلیل این سختگیری آن است که ابعاد لباس پرش اسکی بهشدت قانونگذاری شده، زیرا اندازه کلی لباس میتواند تأثیر قابلتوجهی بر طول پرش داشته باشد.
بر اساس برخی نظریههای علمی و یافتههای آیرودینامیکی، افزایش سطح لباس بهویژه در ناحیه فاق میتواند ورزشکار را به چیزی شبیه «گلایدر انسانی» تبدیل کند؛ زیرا هرچه سطح تماس لباس با هوا بیشتر باشد، نیروی لیفت یا بَرآر که در اثر جریان هوا زیر لباس و بدن ورزشکار ایجاد میشود افزایش مییابد و در مقابل، نیروی پَسا کاهش پیدا میکند.
در همین چارچوب، پژوهشی منتشرشده در مجله علمی Frontiers نشان میدهد هر دو سانتیمتر افزایش در محیط لباس پرش اسکی میتواند نیروی درَگ را حدود چهار درصد کاهش و نیروی لیفت را تا پنج درصد افزایش دهد؛ تغییری که در عمل معادل افزوده شدن نزدیک به شش متر به طول پرش است و در رقابتهای سطح بالا میتواند مرز میان کسب مدال و از دست دادن سکو را تعیین کند.
سابقه دستکاری لباسها
هرچند داستان تزریق اسید هنوز در حد ادعا باقی مانده، اما پرش اسکی پیش از این نیز با رسواییهایی روبهرو بوده است. در مسابقات قهرمانی جهان سال گذشته، مشخص شد تیم نروژ با دستکاری در درزهای لباس، بهویژه در ناحیه فاق، تلاش کرده است سطح تماس لباس را افزایش دهد. این تخلف به محرومیت ۱۸ ماهه مگنوس برویک، سرمربی تیم، دستیارش و یکی دیگر از اعضای کادر فنی انجامید.
در ادامه، ماریوس لیندویک، قهرمان المپیک، و یوهان آندره فورفانگ نیز برای سه ماه تعلیق شدند، هرچند تحقیقات نشان داد که خود ورزشکاران از این دستکاری آگاه نبودهاند.
در جریان رقابتهای المپیک زمستانی ۲۰۲۲ یخزدگی آلت تناسلی اسکیباز فنلاندی خبرساز شده بود.
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
