راز ذهنیت یکی از بهترین بازیکنان تاریخ؛ کریستیانو رونالدو بازنده بدی‌ست

نانی، هم‌تیمی سابق کریستیانو رونالدو در منچستریونایتد و تیم ملی پرتغال، می‌گوید روحیه رقابتی بی‌امان رونالدو از همان کودکی او را متمایز می‌کرد؛ تا جایی که اگر نتیجه مطابق میلش پیش نمی‌رفت، اشک می‌ریخت. به گفته نانی، همین حساسیت نسبت به باخت و وسواس برای کمال، ستون اصلی ذهنیت «بهترین بازیکن تاریخ» (GOAT) در رونالدو بوده است.

رونالدو فوتبال حرفه‌ای را از آکادمی اسپورتینگ لیسبون آغاز کرد؛ جایی که استعداد درخشانش خیلی زود توجه‌ها را جلب کرد. نانی نیز در همان رده‌های پایه حضور داشت و از نزدیک دید که چگونه نخستین گام‌های این فوق‌ستاره برداشته شد. مسیر او البته هموار نبود؛ شکست‌ها و ناکامی‌های ابتدایی، درس‌هایی سخت اما تعیین‌کننده برایش به همراه داشت؛ درس‌هایی که بعدها به سوخت پیشرفت بی‌وقفه‌اش تبدیل شدند.

اشک‌های یک برنده وسواسی

او تأکید می‌کند که رونالدو از همان کودکی متفاوت بود: «دقیق می‌دانست چه می‌خواهد. فوتبال را با اشتیاقی بی‌حد زندگی می‌کرد؛ اگر نمی‌برد یا اوضاع خوب پیش نمی‌رفت، گریه می‌کرد. این نشان می‌داد چقدر متعهد است و با چه شدتی رقابت می‌کند.»

هدف بعدی: ۱۰۰۰ گل رسمی

کارنامه رونالدو سرشار از افتخارات است؛ او عناوین لیگ برتر انگلیس، لالیگا، سری‌آ، لیگ قهرمانان اروپا، قهرمانی اروپا و لیگ ملت‌ها را دارد، در کنار پنج توپ طلا و رکوردهای بی‌شمار تاریخی. با این حال، انگیزه او فروکش نکرده است.

نانی معتقد است رسیدن به رکورد ۱۰۰۰ گل رسمی، هدفی است که سال‌ها در ذهن رونالدو شکل گرفته: «بدون تردید به ۱۰۰۰ گل می‌رسد. این یک نقطه عطف مهم برای اوست. برخی مانند پله و روماریو به چنین اعدادی اشاره کرده‌اند، اما همه گل‌هایشان مستند نیست. کریستیانو می‌تواند برای تک‌تک گل‌هایش سند و تصویر ارائه دهد. اگر لازم باشد برای رسیدن به این هدف هر کاری می‌کند؛ هرچند بعید است نیازی به آن داشته باشد.»

تداوم در اوج

به باور نانی، طول عمر حرفه‌ای رونالدو اتفاقی نیست: «وقتی اولویت‌هایت روشن باشد و حمایت درستی داشته باشی، مسیر ساده‌تر می‌شود. تسلیم‌نشدن، او را به یکی از بزرگ‌ترین‌های تاریخ تبدیل کرده است. حتی حالا هم بسیاری را شگفت‌زده می‌کند، اما من تعجب نمی‌کنم.»

او امیدوار است رونالدو همچنان مهره‌ای کلیدی برای تیم ملی پرتغال باشد و حتی حضورش در رقابت‌های آینده اروپا را دور از ذهن نمی‌داند: «همه‌چیز به شرایط بدنی، دوری از مصدومیت و انگیزه‌اش بستگی دارد. اما اگر کسی بتواند در ۴۳سالگی هم در یورو بازی کند، آن فرد کریستیانو است.»

در نهایت، آنچه از دل روایت نانی برمی‌آید، تصویری روشن از ذهنیتی است که شکست را برنمی‌تابد و کمال را هدف نهایی می‌داند؛ ذهنیتی که از یک نوجوان پرتغالی، اسطوره‌ای جهانی ساخته است.

همچنین بخوانید: بازنشستگی رونالدو؟ شاید هیچ‌وقت!