آذربایجان که در این سالها یکی از مدعیان جدی کشتی فرنگی جهان بوده، بعد از نایبقهرمانی سال ۲۰۲۵ خود در زاگرب تصمیم به تغییرات زیادی در کشتی این کشور گرفت.
به گزارش خبرگزاری آنا، عصر جدید کشتی فرنگی آذربایجان از سال ۲۰۲۱ رقم خورد. تیمی که آخرین سکونشینیاش به دوره جمشید خیرآبادی بازمیگشت.
این تیم با سرمربی ایرانی خود سال ۲۰۱۵ در لاسوگاس بعد از روسیهی ۴۵ امتیازی، با ۳۹ امتیاز، بالاتر از تیم ایران که روی سکو نرفته بود، نایبقهرمان جهان شد.
بعد از جدایی خیرآبادی از آذربایجان که بعد از المپیک ۲۰۱۶ ریو اتفاق افتاد، این تیم سال ۲۰۱۷ با تنها ۲۲ امتیاز نهم جهان شد و سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ را هم چهارمی و سیزدهمی جهان پشت سر گذاشت.
سال ۲۰۲۱ آذربایجان بار دیگر به سکوی جهانی بازگشت و بعد از روسیه و ایران، در اسلو سوم جهان شد. سال ۲۰۲۲ این تیم با ۷ امتیاز کمتر نسبت به ترکیهی ۱۲۵ امتیازی، نایبقهرمان جهان شد.
درحالیکه تیم محمد بنا سال ۲۰۲۲ روی سکو نرفت و با ۸۱ امتیاز چهارم جهان شد و بنا هم از سمت خود در رأس کادرفنی تیم ملی فرنگی کنارهگیری کرد.
جهانیهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ اوج کار آذربایجانیها بود. آنها در بلگراد ۲۰۲۳ با ۱۲۰ امتیاز قهرمان جهان شدند، درحالیکه تیم ایرانِ ۱۰۲ امتیازی نایب قهرمان جهان شد.
آذربایجان که ۳ طلا از مجموع ۴ طلای مسابقات جهانی اوزان غیرالمپیکی را در تیرانا به خود اختصاص داد، سال ۲۰۲۴ هم در آلبانی با ۸۵ امتیاز قهرمان جهان شد و تیم ایران با ۵۱ امتیاز به عنوان نایب قهرمانی رسید.
سال ۲۰۲۵، اما شرایط کاملا برای ایران و آذربایجان متفاوت پیش رفت. تیم کشورمان در زاگرب، درحالیکه غالب مدعیان تیم آذربایجان را با هدایت حسن رنگرز شکست داد، با ۸ مدال و ۱۸۱ امتیاز قهرمان جهان شد.
آذربایجان نصفِ ایران امتیاز گرفت و با ۸۹ امتیاز به عنوان نایبقهرمانی رسید و این اختلاف شرایط متفاوتی را برای آنها رقم زد.
درحالیکه چند ماه قبل از جهانی زاگرب هم اخباری مبنی بر حضور محمد بنا در آذربایجان مطرح شده و در آن مقطع به بنبست خورده بود، این بار پرونده به خدمت گرفتن سرمربی پیشین تیم ملی ایران که از او به عنوان معمار کشتی فرنگی کشورمان یاد میشود، جدیتر و مُصرتر از قبل گشوده شد.
آذربایجان به این نقطهنظر رسیده بود که برای پیشی گرفتن دوباره در کشتی فرنگی جهان، نیاز به تقویت خود دارد و بهترین راه را استفاده از پتانسیل رقیب دید. با پول خود و داشتههای رقیب، خواست که این اختلاف دو برابری جهانی زاگرب را کم کند و میدانست که باتوجه به کشتیگیرانی که در اختیار دارد و سابقه برد و باخت میان کشتیگیران ایران و آذربایجان در فصول گذشته، آنها را به این باور رساند که با سرمایهگذاری بیشتر و هدفگذاری دقیقتر، میتوانند به این مهم بار دیگر دست پیدا کنند؛ بنابراین استفاده از مربیای که سالهای سال در سطح کشتی فرنگی جهان مطرح بوده و بیشک یکی از برترینهای تاریخ این رشته به لحاظ مربیگری بوده است اولین اقدام عملی آنها در همین مسیر بود.
طبعا در اوزانی که ضعف داشته باشند هم به دنبال جذب کشتیگیر خارجی هستند. باتوجه به ضعف آنها در سنگینوزن، صحبت از مرتضی الغوثی قهرمان مسابقات کشوری امسال مطرح شد که در آن مقطع موضوع مسکوت ماند. به هر شکل آذربایجانیها به دنبال جذب یک کشتیگیر خارجی در ۱۳۰ کیلوگرم هستند، جایی که ایران امین میرزازاده و فردین هدایتی را به عنوان کشتیگیرانی بالقوه سکونشین در اختیار دارد و رقیب سنتی آذربایجان؛ ترکیه هم شاهد بازگشت رضا کایالپ به صحنه بوده است.
آذربایجان همچنین سال ۲۰۲۶ میزبان مسابقات نوجوانان جهان در باکوست. آنها علاوه بر آنکه در اهداف کوتاهمدت خود با بنا قصد دارند بار دیگر قهرمان جهان شوند، در رده پایه نیز سرمایهگذاری تازهای را استارت زدهاند.
آنها با همه ظرفیت خود به دنبال احیای کشتی فرنگیشان هستند، تیمی که در جهانی زاگرب مقابل ایران بسیار کم آورد و با تنها یک طلای اولوی غنیزاده به خانه بازگشت.
با نظر محمد بنا، آذربایجان با ۱۸ کشتیگیر در دومین مسابقه رنکینگ اتحادیه جهانی در آلبانی شرکت میکند، آنها همه توان خود را امسال روی این موضوع خواهند گذاشت که بالاتر از کشتی فرنگی ایران قرار بگیرند.
اما آیا کشتی فرنگی کشورمان با هدایت سرمربی فوقالعادهاش که در دوره کشتیگیری فنیترین فرنگیکار جهان بوده و کارنامه روشن و موفقی در مربیگری هم داشته، در کنار کشتیگیرانی که یک از یکی بهتر و فنیتر و با انگیزهترند، این اجازه را به آذربایجان میدهند که سال ۲۰۲۶ به هدف بزرگ خود برسد؟
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |
