
«مثلث برمودا» عنوانی است که برای نخستین بار سال ۱۹۶۳ توسط خبرنگاری آمریکایی مطرح شد و بعدها با انتشار کتابهای پرفروش به شهرت جهانی رسید، از جمله آثار شبهعلمی که حوادث ناپدید شدن کشتیها و هواپیماها را با نیروهای مرموز پیوند میزد. در طول سالها، داستانهایی از بحرانهای ناگهانی،گم شدن ناگهانی ناوگان دریایی وهواپیمایی و حوادثی که هیچ ردی از آنها باقی نمانده بود، دستبهدست شد و این بخش از اقیانوس اطلس راخطرناکترین نقطه جان جلوه داد. روایتهای اینچنینی حتی برخی رابه فکر توجیهات فوقالعاده انداخت: از دخالت موجودات بیگانه تا حفرههای زمانی.
ادعای جدید: هیچ راز فوقالعادهای وجود ندارد
اما طبق گزارشهای تازه، یک دانشمند استرالیایی بهنام کارل کروزلنیکی با انتشار تحلیلها و دادههای آماری میگوید که هیچ نیرو یا پدیده فراطبیعی در مثلث برمودا وجود ندارد و اساسا این منطقه آنقدرها هم اسرارآمیز نیست. به گفته او، تنها چیزی که باعث شده مثلث برمودا در ذهن جمعی باقی بماند، پوشش رسانهای بزرگنماییشده و برداشتهای نادرست آماری است. کروزلنیکی تأکید میکند که تعداد کشتیها و هواپیماهایی که در این مثلث ناپدید شدهاند، وقتی نسبت به حجم کلی ترافیک در این منطقه سنجیده میشود، کاملا مشابه دیگر بخشهای پرتردد اقیانوسهاست. به عبارت دیگر، درصد حوادث نسبت به حجم رفتوآمد، تفاوت قابلتوجهی با دیگر نقاط پررفتوآمد دنیا ندارد.
علم پشت پرده: تفسیر آماری و واقعیتهای جغرافیایی
یکی از نکات کلیدی در توضیحات کروزلنیکی این است که مثلث برمودا در مسیر یکی از شلوغترین خطوط کشتیرانی و هوایی جهان قرار دارد. همین موضوع باعث ثبت گزارشهای بیشتری از حوادث در آن منطقه میشود، اما این امر بهتنهایی نشاندهنده خطر غیرعادی در آنجا نیست.تحقیقات آماری و دادهمحور، از جمله تحلیلهایی که سازمانهای معتبر سالها پیش انجام دادهاند نیز نتیجه مشابهی را تأیید کردهاند: هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد مثلث برمودا شکلی خاصتر و خطرناکتر از دیگر بخشهای اقیانوس اطلس باشد. آمارها نشان دادند که نرخ ناپدید شدن کشتیها و هواپیماها در مثلث برمودا نسبت به دیگر مناطق بزرگ و شلوغ اقیانوس تفاوت معناداری ندارد.
علل طبیعی و انسانی پشت حوادث
کارشناسان، از جمله کروزلنیکی، توضیح میدهند که بیشتر حوادث نسبت دادهشده به مثلث برمودا ناشی از دلایل طبیعی و انسانی قابلتوضیح بودهاند، نه نیروهای مرموز. برخی از عوامل مهم عبارتند از:
شرایط آبوهوایی نامساعد: منطقه اطراف مثلث برمودا در مسیر جریانهای قوی اقیانوسی مانند گلفاستریم قرار دارد و میتواند باعث تغییرات ناگهانی آبوهوا، طوفانهای سریع و موجهای عظیم شود. خطاهای ناوبری و انسانی: در دهههای گذشته، ضعف تجهیزات و اشتباهات خدمه نیز نقش مهمی در بسیاری از حوادث داشته است. البته جغرافیا و موانع طبیعی، چون وجود جزایر کوچک، صخرهها و موانع زیرآبی نیز میتواند مسیر حرکت کشتیها را پیچیدهتر کند و خطرات ناوبری را افزایش دهد. در کنار این عوامل طبیعی، خطاهای بشری و تجهیزات ناکافی نیز در بسیاری از این وقایع نقش داشتهاند و توضیح میدهند که چرا برخی از حوادث ثبت و گزارش شدهاند.
چرا افسانه هنوز زنده است؟
باوجود تحلیلهای علمی و دادهمحور، افسانه مثلث برمودا هنوز در فرهنگ عمومی ادامه دارد. کارشناسان میگویند دلیل این پدیده چندگانه است؛ اولین آن به جذابیت داستانهای رمزآلودبرمیگردد. چراکه مردم همیشه مجذوب روایتهای اسرارآمیز و نظریههای شگفتانگیز میشوند. دلیل دیگر در پوشش رسانهای چشمگیر است. گزارشهای خبری پرهیجان درباره «حادثههای بیپاسخ» بیشتر بهیاد میمانند تا توضیحات علمی نسبتا خنثی. و بالاخره اینکه ترکیب واقعیت و داستان همیشه جذاب بوده است. حداقل چند حادثه واقعی چنان جذاب بودهاند که مرز بین حقیقت و افسانه را مخدوش کردهاند.
واقعیت یا افسانه؟
ادعای اخیر دانشمند استرالیایی مبنی بر کشف راز مثلث برمودا درواقع تاییدی بر نتیجهای است که تحلیلگران علمی و آماری از دههها قبل به آن رسیدهاند: یعنی مثلث برموداهیچ رازمرموز فوقالعادهای ندارد. آنچه به عنوان پدیدهای اسرارآمیز مطرح شده، درواقع ترکیبی از ترافیک بالا، شرایط آبوهوایی چالشبرانگیز و برداشتهای غیرعلمی از دادههاست که باعث انتشار افسانهای شده که هنوز هم در ذهن مردم باقیمانده است.
تاریخچه شکلگیری افسانه
بخش مهمی از شهرت مثلث برمودا به متونی برمیگردد که در دهههای ۱۹۶۰و۱۹۷۰ منتشر شدند، زمانی که رماننویسان و رسانهها با تفسیرهای هیجانانگیز از گزارشهای حادثهای، داستانهای جذابی ساختند. یکی از این نویسندگان، چارلز برلیتز بود که در کتابهای پرفروشش نهتنها به ناپدید شدنها پرداخت، بلکه آنها را به موضوعاتی مانند آتلانتیس گمشده و دخالت موجودات بیگانه ربط داد، دیدگاههایی که بعدها توسط محققان بهطور گسترده نقد شد.
یکی از محققان برجسته در دهه ۱۹۷۰ میلادی، لری کوش بود که با کتابش نشان داد بسیاری از ادعاهای اولیه درباره این منطقه بر اساس اطلاعات اشتباه، گزارشهای اغراقآمیز و سوءبرداشتها بودهاند. او دریافت که برخی از حوادث اصلا در محدوده مثلث رخ ندادهاند یا دلایل واضحی داشتهاند که در گزارشهای اولیه نادیده گرفته شده بودند.
|
مطالب پیشنهادی از سراسر وب |

